Het was een bewogen jaar voor kunstenaarscollectief ROEM: opeens waren ze overal. Ze gingen samenwerkingen binnen de stad aan, vonden een nieuwe locatie en maakten grote stappen richting professionalisering. ROEMies Joosje Bosch, Amber Meekel, Anna van Duijn en Isabelle Schippers vertellen over hun bewogen jaar, de aankomende eindejaarsexpositie Fair Enough en de toekomst.

Anna: ‘Lastig om een heel jaar zo in één keer samen te vatten.’

Joosje: ‘Er is veel gebeurd.’

Isabelle: ‘Het was een heftig jaar, maar wel in goede zin.’

Joosje: ‘Wat voor mij het grootste is, is dat iedereen ons is gaan zien. In voorgaande jaren hebben we heel erg moeten ‘schreeuwen’ en dat zie je in de vorige exposities met thema’s als revolutie en RIOT. Nu hebben we het gevoel dat het balletje is gaan rollen en staan we sterker in onze schoenen. Daarom heeft de eindejaarsexpo niet zo’n vastgebonden schreeuwthema. Dit keer gaan we voor de fun.’

Waar zit dat verschil in?

Isabelle: ‘Dat we nu zoveel te zien zijn heeft alles te maken met de professionalisering. Het werd tijd om ROEM naar een hoger level te gaan tillen dus we hebben hard gewerkt aan een bestuursplan, het worden van een stichting en het aanvragen van subsidies. Alles begint nu langzaam een beetje op zijn plek te vallen.’

Was het vanaf het begin aan al de bedoeling om professioneler te worden of is dat stap voor stap gegaan?

Joosje: ‘Vanaf het begin is professionaliseren ons streven geweest. Hoe zet je jezelf neer, zowel als collectief als individueel kunstenaar? We hopen dat we, als we binnen ROEM meer vastigheid hebben, deze ook kunnen bieden aan onze ROEMies zelf.’

Isabelle: ‘Grappig om te zien hoe dat parallel loopt. De hulp en steun die we onze ROEMies willen bieden, precies daarnaar zijn wij met de stichting ook op zoek.’

Anna: ‘Het is voor ons ook één zieke leerweg die we bewandelen. We hebben dit allemaal nog nooit gedaan. We komen er met elkaar achter hoe we dingen moeten aanpakken.’

Amber: ‘Dat is het belangrijkste, dat we het samen doen.’

Momenteel zijn jullie met vijftien kunstenaars en binnenkort wordt dat aantal groter. Waar letten jullie op bij het toelaten van een nieuwe ROEMie?

Joosje: ‘Dat is ook één van die dingen waar we dit jaar achter zijn gekomen. In het begin wilden we iedere creatieve persoon een podium bieden. Gaandeweg hebben we ontdekt dat we selectiever mogen zijn. Wat we vooral willen is dat de ROEMies zichzelf later echt zien als maker.’

Anna: ‘Maker zijn staat op nummer één.’

Joosje: ‘We hebben hier mensen die naast ROEM ook veel andere dingen doen. Dat is prima, dat is vooral heel leuk. Maar zolang je als doel hebt om uiteindelijk maker te worden zullen wij alles doen om je professionaliteit en een leertraject mee te geven.’

Zijn jullie qua kunst op zoek naar een bepaalde richtlijn, een zekere stijl?

In koor: ‘Nee, het moet juist heel breed zijn!’

Amber: ‘Je leert heel veel van elkaar. Iedereen is met verschillende dingen bezig. Je maakt elkaar nieuwsgierig.’

Joosje: ‘Een mooi voorbeeld daarvan is Marissa (Karlas, red.) die heel autonome kunst maakt, weinig dingen in opdracht doet. Maar ook zij is gaan inzien dat het belangrijk is om professioneel in de markt te staan. Amber leerde op haar stage speciale druktechnieken die ze heeft meegenomen naar ons collectief. Daar hebben we een boek van gemaakt, waardoor Marissa weer moest leren werken met Adobepakketten zoals Photoshop. Nu kan ze haar eigen visitekaartjes ontwerpen. Zulke dingen kunnen wij meegeven als collectief.’

Afgelopen jaar hebben jullie deze ruimte aan de Morsweg kunnen betrekken. Hoe verliep dat?

Anna: ‘Best wel uit nood. We zijn al drie of vier keer verhuisd maar dat zien we niet als probleem. Ruimte is in Leiden altijd wel een dingetje.’

Amber: ‘Deze plek heeft ook geholpen met onze zichtbaarheid. Het bestaat alleen maar uit ramen. Iedereen kan binnenkijken. Op warme zomerdagen staat de deur open en kwamen mensen binnen om te vragen wie we zijn en wat we doen.’

De eindejaarsexpositie heeft als thema Fair Enough. Wat kan ik me daarbij voorstellen?

Joosje: ‘Tijdens de Kunstroute merkten we dat we iets interactiefs wilden. Niet alleen naar muren kijken. Daarom willen we de expositie verbinden aan kermis: prikkels, geluid en jezelf weer even kind voelen. Wij zijn een groep van jonge mensen met frisse energie. We hebben zin om die in iedereens gezicht te klappen, om het zo maar even te zeggen.’

Anna: ‘Het is een lekker thema, vooral omdat het zo clasht met kunst.’

Joosje: ‘We willen af van de gesloten deuren, de chagrijnige kunstenaars. We gaan met zijn allen knallen, het wordt superleuk.’

En wat staat er voor volgend jaar op de agenda?

Joosje: ‘We zijn nu veel aan het regelen maar willen vooral heel graag weer gaan maken.’

Isabelle: ‘Momenteel zijn we ons eigen bestuur, maar we zijn bezig met een nieuw bestuur om ons te helpen met het papierwerk zodat wij ons kunnen richten op maken, exposeren en professionaliseren.’

Joosje: ‘Dat is voor ons een heel groot verschil geworden in 2019: we merken dat mensen ons handen toereiken. Ze willen ons helpen, vragen wat ze kunnen betekenen.’

Isabelle: ‘We sluiten 2019 af met een hele zonnige kijk op wat er gaat komen in 2020.’

De eindejaarsexpositie Fair Enough van ROEM is op 14 en 15 december van 12:00 tot 18:00u te zien in de Wibar.

Andere berichten